تراورس چیست؟
تراورس یا ریل بند، به یک قطعه مستطیلی که به عنوان تکیه‌گاهی برای بستن ریل‌ها استفاده می‌شود، می‌گویند. تراورس‌ها یک بستر برای ریل‌ها ایجاد می‌کنند که وظیفه نیرو وارده از ریل به زیرسازی را برعهده دارد. برای تثبیت ریل روی تراورس از پابند استفاده می‌شود. پابند در نگهداری و جلوگیری از لغزش ریل نقش بسزایی دارد.حداکثر فاصله بین دو تراورس در حالت مجاز 25 سانتی‌متر می‌باشد. در گذشته از تراورس‌های فولادی استفاده بسیاری می‌شد. با گذشت زمان به دلیل هزینه بالای تولید و عمر کم این تراورس‌ها، تراورس‌های چوبی و بتنی جایگزین شدند. تراورس‌ها در هرمدلی که تولید می‌شوند باید مقاومت و انعطاف‌پذیر باشند و شکل هندسی آنها مانع از تغییر طولی وعرضی خط شود. همچنین سطح تماس تراورس و بالاست باید به اندازه‌ای وسیع باشد که فشار وارده از حد مجاز تجاوز نکند. تراورس‌های تولیدی باید در برابر عوامل آب و هوایی پایدار باشد.
تراورس‌ها به چند دسته: چوبی، بتنی، فلزی، ترکیبی، نردبانی تقسیم‌بندی می‌شوند.
تراورس‌های چوبی: تراورس‌های چوبی معمولا به طول 2.60 و ضخامت 2.88 سانتی‌متر است که این چوب‌ها باید دارای تراکم بالای آوندها و درصد رطوبت کم باشند. معمولا این چوب‌ها از دسته کاج برگ سوزنی، راش، بلوط، توسکا یا ممرز هستند. از تراورس‌های چوبی به دلیل حالت ارتجاعی چوب و زیرسازی راحت‌تر، کم هزینه‌تر، بی‌صدا بودن و نیاز به تعمیر کمتر در مصارف صنعتی برای فشارهای بالا از قبیل: زیر بار جرثقیل، ترانس برق، مته‌های حفاری، صنایع ریلی و ذوب آهن، کشتی‌سازی و اسکله‌های دریایی و…کاربرد دارد. عمر این تراورس‌ها به مقاوتشان در برابر: خوردگی، پوسیدگی، ترک خوردگی، حمله حشرات بستگی دارد. برای محافظت و افزایش طول عمر بیشتر این تراورس‌ها، از روغن یا قطران زغال سنگ به منظور اشباع آنها استفاده می‌شود.